ساماندهی کیفیت تولید پنیر، پشت اتاق استاندارد 95/5/12

ساماندهی کیفیت تولید پنیر، پشت اتاق استاندارد

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید:

ارتقای شاخص‌های کیفی صنعت داروسازی و نیاز صنایع غذایی کشور در آیین جایزه ملی کیفیت غذا، دارو وبهداشت95/4/29

ارتقای شاخص‌های کیفی صنعت داروسازی و نیاز صنایع غذایی کشور

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید:

سم ارزان مصرف آب بالا ،روزنامه صمت 13 مرداد95

سم ارزان،روزنامه صمت 13 مرداد95 مصرف آب بالا

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید:

نخستین کنگره «چهره‌های نامی صنعت و اقتصاد کشور با رویکرد نشان‌های مسئولیت‌پذیر اجتماعی 2 5 95

نخستین کنگره «چهره‌های نامی صنعت و اقتصاد کشور با رویکرد نشان‌های مسئولیت‌پذیر اجتماعی 2 5 95

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید:

همیشه برخاستن،هفته نامه شنبه 95/5/16

هفته نامه شنبه 95 5 16

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید:

گره كسب و كار در نگاه هاي سياسي است

فراز و فرودهاي كارآفريني در ايران در گفتگو با بهروز فروتن
گره كسب و كار در نگاه هاي سياسي است
روزنامه تعادل

مي گويند در دنياي امروز، كاميابي از آن جوامعي است كه بين منابع كمياب و قابليتهاي مديريتي و كارآفريني منابع انساني خود رابطه معني داري برقرار سازند. به عبارت ديگر جامعه و سازماني مي‌تواند در مسير توسعه، حركت روبه جلو و با شتابي داشته باشد كه از دستاوردهاي اقتصادي و كارآفريني خود تصوير شفافي را بسازد و انرا در ختيار نسل هاي انساني فردايش قرار دهد تا آنها با استفاده از اين توانمندي ارزشمند، منابع جامعه را به سوي ايجاد ارزش وحصول رشد و توسعه، مديريت و هدايت كنند. بنابراين يكي از مهمترين برنامه هايي كه براي ارزيابي تحليلي تاريخ اقتصاد و توليد اين سرزمين مي توان انجام داد، گردآوري مجموعه تجاربي است كه صنعتگران و كارآفرينان ايراني در پهنه اقتصاد و معيشت اين سرزمين به يادگار گذاشته اند، افرادي كه دست تقدير (و البته شايستگي هاي فردي شان)آنان را به چنان درجه اي از توفيق رسانده است كه مي توانند در زمينه اقتصاد و توليد دست به نوآوري و ايده پردازي بزنند. سرنوشت هر كدام از اين افراد، كتاب قطوري است كه نبايد از بررسي و موشكافي آن غفلت كرد. بهروز فروتن يكي از همين منابع انساني است كه در آستانه هشتمين دهه از زندگي اش مي توان پاي صحبتهايش نشست و ماجراي كارآفريني ايراني را با همه مصائب و سختي هايش مرور كرد. مردي كه با عبور از توفيق ها و شكست هايش مي تواند ، بخشي از واقعيت هاي اقتصادي ايران را براي علاقه مندان تصوير كند و بايدها و نبايد هاي اين حوزه را نمايان كند. مرديي كه به اوج رسيده، سقوط كرده و دوباره برخاسته و به مسير كارآفريني بازگشته است. قرار ملاقات با مشاور عالي صنايع غذايي كشور براي عصر يك روز بهاري در ارديبهشت ماه در تحريريه تعادل تنظيم شد تا درباره مهمترين اولويت هاي كارآفريني ايران در دوران تازه صحبت كنيم. فروتن معتقد است كه:«براي اقيانوس بي پايان كارآفريني و خلاقيت نهايتي را نمي توان متصور شد، چرا كه خلاقيت مفهومي است، رونده و جاري.» ماحصل گپ و گفت ما با مرد سرد و گرم چشيده توليد و بازرگاني ايران، مصاحبه اي شد كه در پي مي آيد.

س:با تشكر از فرصتي كه برايي اين ملاقات اختصاص داديد، قبل از هر پرسشي مايلم كمي درباره خودتان صحبت بفرماييد، مردم اييران بهروز فروتن را با برند«بهروز»به خاطر مي آورند ه در حوزه ههاي مختلف مواد غذايي فعاليت داشت، اما ظاهرا در حال حاضر فعاليت هاي ديگري را دنبال مي كنيد؟
من بهروز فروتن در سال 1324 در تهران متولد شدم و در امیریه‌ تهران بزرگ شدم. در سن ده سالگی پدرم را از دست دادم. ایشان رئیس اداره‌ی آگاهی بود البته زمانی که من به دنیا آمدم بازنشسته شده بودند. مهمترین چیزی که از پدرم به یاد دارم این است که می‌گفت انسان باید جوهر کار داشته باشد. در زمانی که ایشان در قید حیات بودند ما از نظر مالی چندان مشکلی نداشتیم با این حال ایشان اصرار داشتند ما در ایام تعطیل کار کنیم. مهم نبود چه کاری انجام می‌دهیم بلکه مهم این بود که با فرهنگ کار آشنا شویم. از بچگی سختی زندگی را ناخواسته حس کردم قبل از اینکه زندگی را ببینم سختی زندگی برایم نمایان شد به همین دلیل احساس می کنم یک حالت خود ساختگی خاص دارم. با وجود اینکه بچه ضعیفی بودم، اول کارهای شخصی انجام می‌دادم مثلا تابستان‌ها شکلات و اسباب بازی می‌فروختم. بعد به دنبال کار فنی رفتم و اکثر مواقع درآمدم را برای مسائل تحصیلی یا هزینه‌ روزمره مصرف می‌کردم بیشتر درآمدم را هم به مادرم می‌دادم تا برایم پس‌انداز کند. پس از فوت پدرم خیلی از امکانات از ما گرفته شد ولی مادرم با گذشت و عاطفه‌ای که داشت سرپرستی ما را به عهده گرفت. مادرم را هم پانزده سال پیش از دست داد.
س:استارت فعاليت هاي شما در مختصات توليد از چه زماني زده است؟
من کارم را از درون خانه شروع کردم مواد غذایی درست می‌کردم و به فروشگاه‌ها می‌دادم ولی آنها کالاهای من را نمی‌خریدند. بالاخره خانه‌ام را فروختم و با پول آن کار را شروع کردم به تدریج با 11 نفر از بستگانم شریک شدم. در مدت زمان كوتاهي ما نزدیک به 1000 نفر پرسنل داشتيم و شش نقطه از کشور تحت لیسانس صنایع غذایی بهروز کار مي كردند. من در مورد صنایع غذایی اطلاعات فنی نداشتم و بدون داشتن سرمایه و امکانات کار را شروع کردم و جلو رفتم و رمز موفقیت من این بود که از سختی کار لذت می‌بردم و از حضور پر تلاش همکارانم و بودن در بین آنها خوشحال می‌شوم.
س:شاه كليد موفقيت هاي شما در ابتداي دهه 70 خورشيدي زده شد، يعني در دوره اي كه دولت سازندگي فضاي بازتري را براي فعاليتهاي مولد اقتصادي تدارك ديد. نقش سياستگذاري هاي كلان را در توفيق مفهوم كارآفريني چطور ارزيابي مي كنيد؟
اين حرف درستي است. سياست گذاري هاي كلان دولت هاي مستفر نهايتا شمايل كلي توليد و كارآفريني را شكل مي دهند و توليدگران در بستر يك ساختار قانوني و اجرايي مناسب است كه مي توانند به سمت پيشرفت و توسعه حركت كنند. نقش رسانه ها و تحليلگران براي ارزيابي هر كدام از برهه هاي مديريتي تعيين كننده است. مثلا سياست هاي تشويقي دولت سازندگي در اواخر دهه60 و اوايل دهه 70 خورشيدي و روندي كه در دوره اصلاحات نيز با قدرت دنبال شد، باعث شد تا توليد و بازرگاني ايران در مسير توسعه مناسبات بيروني و ارتقاي توان داخلي حركت كند. اين روند صعودي در دوره دولت مهرورز در مسير متفاوتي دنبال شد؛ دوره اي كه در آن اصل رقابت فراموش شد و شخص رئيس جمهور براي كوچكترين موارد اقتصادي تصميم گيري مي كرد. تصميم سازي هايي كه نهايتا باعث شد ايران در دايره تحريم هاي اقتصادي دامنه دار قرار بگيرد و توليد و تجارت هم با ركودي بي سابقه مواجه شود. يكي از مهترين وظايف رسانه ها پرداختن به مجموعه عوامل حاكميتي است كه مي تواند نتايج اقتصادي و بازرگاني متفاوتي را به دنبال داشته باشد.
س:به نقش هر كدام از دولت هاي ايران در سالهاي پس از جنگ اشاراتي داشتيد؛ دولت هاي سازندگي، اصلاحات و دولت مهرورز كه احمدي نژاد را در راس هرم اجرايي داشت؛ به عنوان شخصي كه در تمام اين دوره ها فعاليت اقتصادي داشتيد، يك مقايسه از فضاي مديريتي هر كدام از اين ديدگاه ها براي ما ارائه مي كنيد؟ براي مقايسه هر كدام از اينروش هاي مديريتي بايد از اعداد و ارقام اقتصادي كمك بگيريم تا تحليل ارائه شده، استناد داشته باشد. واقعيت آن ايت كه دولت قبلي در شرايطي وضعيت اقتصادي ايران را وارد دوره اي بي سابقه از ركود كرد كه قيمت نفت ركورد بالاي صد دلاري را پشت سر مي گذاشت، اما روش مديريتي آقاي احمدي نژاد و تيم اقتصادي ايشان، درامدهاي بالاي نفتي را در مسيري بر خلاف توسعه اقتصادي ايران سوق داد و مشكلات فراواني را براي اقتصاد كشور ايجاد كرد كه حتي در دوران جنگ نيز بي سابقه بود.
س: عملكرد دولت يازدهم را در حوزه مسائل اقتصادي و توليد چطور ارزيابي م يككنيد؟ همان آمارهايي كه در بالا ارائه شد، وضعيت اقتصادي اين دولت را نيز شامل مي شود. برخلاف دولت قبلي، دولت تدبير و اميد در شرايطي برنامه هاي اقتصادي خود را پيش مي برد كه قيمت نفت به پايين ترين سطح خود طي يك دهه گذشته رسيده است، اما دولت يازدهم نه تنها آمار رشد اقتصادي دولت قبلي را جبران كرده، بلكه روند مثبتي از رشد را نيز ايجاد كرده است. در كنار اين برنامه ريزي هاي اتصادي حل و فصل نهايي مشكل تحريم ها يكي ديگر از نتايج شيوه مديريت صحيح دولت فعلي است كه توليد و بازرگاني ايران را از زنجيره قطور تحريم ها آزاد كرد. البته براي برداشت ميوه برجام بايد مجموعه اي از برنامه ريزي ها كوتاه مدت، ميان مدت و بلندمدت را تدارك ديد تا در هر برهه زماني بخشي از ظرفيت هاي ارتباطي و اقتصادي برجام استفاده كرد.
س:شما به عنوان كارآفرني كه فراز و نشيب هاي فراواني را در اتمسفر توليد و تجارت كشور پشت سر گذاشته ايد، نسخه عملياتي براي استفاده از ظرفيت هاي كارآفريني در ايران را چه مي دانيد؟
من فکر می‌کنم هر کسی خودش را باور داشته باشد موفق می‌شود. اگر به خودت احترام گذاشتی و برای باورت ایستادگی کردی و در مقابل اشتباهت عذر خواهی کردی خودت را شناخته‌ای. ما باید سعی کنیم نکات منفی و مثبت خودمان را بشناسیم و خودمان را باور داشته باشیم. من زندگی را اول در ذهنم ترسیم می‌کنم و اگر ایرادی داشت آنرا تغییر می‌دهم یعنی روی حرف‌هایم متعصب نیستم و پذیرای حرف‌های دیگران هستم تکامل را در خودم نمی‌بینم بلکه در جمع می‌بینم. ما نباید کار را عار بدانیم ارزش کار باید مهم باشد. من در 45 سال پیش کار را بازی می‌دانستم و این کارها را انجام می‌دادم و امروز هم همین کار را انجام می‌دهم چون امروز هم کار را بازی می‌دانم. اما نكته اي كه مديران كشور بايد مورد توجه قرار دهند اين است در مواجهه با كارآفرينان بايد از يك رويه مناسب استفاده كنند. افرادي كه در زمينه كارآفريني كارنامه درخشاني دارند بايد مورد حمايت ساختار مديريتي كشور قرار بگيرند. واقعيت آن است كه كارآفرينان ايراني احترام خاصي ندارند و در زماني كه با مشكل مواجه مي شوند بايد به تنهايي گليم خود را از آب بيرون بكشند.
س:فضاي كسب و كار بنگاه هاي اقتصادي كشور را چطور ارزيابي مي كنيد، آيا نسبت به‌آينده كسب و كار ايراني خوشبين هستيد؟
درباره فضاي كسب و كار يك اصل اساسي وجود دارد كه بايد به آن توجه داشت. در شرايط حساس فعلي بعضا مشاهده مي شود كه ردپاي برخي جهت گيري هاي سياسي و جناحي، وارد فضاي كسب و كار و بنگاهداري مي شود. سرمايه گذار خارجي كه به فكر مشاركت در بازار اقتصادي ايران است درك درستي از اين جهت گيري هاي سياسي ندارد و مفهومي به نام دلواپسي را اساس درك نمي كند. آنها فراكانس هاي ارسالي از ايران را دريافت مي كنند و زماني كه احساس كنند، ساختار تثبيت شده اي در اتمسفر اقتصادي ايران وجود ندارد، پا پس مي كشند. اين نوع تحركات دلواپسي دقيقا در نقطه مقابل مناع اقتصادي و معيشتي ملت ايران است و آسيبب هاي فراواني را به فضاي كسب و كار كشور وارد مي كند. 20 سال قبل ايران و تركيه هر دو در يك سال اعلام كردند كه چشم انداز جذب گردشگر 20ميليوني را در دستور كار قرار داده اند، با گذشت 20سال تركيه به ركورد 30يليوني از جذب گردشگر رسيده، اما ايران به زحمت 2ميليون توريست را جذب كرده، فكر مي كنيد دليل اين عدم توفيق كجاست؟ اينكه ما ردپاي جهت گيري هاي سياسي و جناحي را وارد اتمسفر اقتصادي و فضاي كسب و كار مي كنيم و آنها با موضوعات اقتصادي با رويكرد كاملا اقتصادي برخورد مي كنند. همين مثال هاي ساده نشان مي دهد كه گره كار كسب و ككار ايراني در بخش هاي گوناگون كجاست و چگونه مي توان تبعات منفي آنرا كاست. بايد با موضوعات اقتصادي كاملا اقتصادي برخورد كرد.
س:اگر قرار باشد مهمترين مشكل دولت يازدهم در زمينه اقتصاد را مطرح كنيد، به كدام عامل اشاره مي كنيد؟
يكي از نقدهاي جدي كه مي توان به عملكرد دولت يازدهم داشت مربوط به كمتر استفاده كردن از نيروهاي جوان در پست هاي عالي مديريتي و و فقدان استفاده از مشاوران كارآزموده است. تلفيق نيروي جواني با آگاهي پيشكسسوتان مي تواند اقتصاد ايراني را به سمت دوره اي از رشد و توسعه پايدار سوق دهد.
س:آقاي فروتن شما استارت فعاليتهاي اقتصادي تان را از كسب و كار كوچك زده ايد و آرام آرام اين كسب و كار را به يك بيزينس بزرگ تبديل كرده ايد؛ براي توسعه كسب و كار كوچك و متوسط چه الگويي را پيشنهاد مي كنيد؟
همانطور كه گفتم در دولت گذشته كارآفريني تبديل به ابزاري شد كه دولت آنرا به هر سمت كه مايل بود، مي كشاند. مديران دولت قبلي براي فعاليتهاي غير كارآفريني صدها ميلياردها تومان تسهيلات اختصاص مي دادند و براي حوزه هايي كه ارزش افزوده فراواني را براي توليد و اقتصاد به دنبال داشت، سهمي را قائل نمي شدند. اين روش مديريتي بود كه باعث تعطيلي و ورشكستگي بسياري از واحدهاي توليد كوچك و متوسط شد، نشانه هايي كه از روش مديريتي دولت يازدهم به بيرون درز مي كند، نشان دهنده ان است كه اين دولت براي كارآفريني ارزش فراو.اني را قائل است و براي بهبود وضعيت كارآفرينان تلاش مي كند. به نظرم طي سالهاي 95 و 96 اخبار خوشي از اين نوع كسب و كار شنيده مي شد و مردم‌ارام آرام نتايج تصميمات دولت را در بخش معيشت و اشتغال خود مشاهده خواهند كرد.
س:بسياري از مخالفان دولت اعلام كرده اند كه برجام تاثيري براي ايران نداشته است، به عنوان يك كارآفرين كه از منظر اقتصادي به ماجرا مي نگرد، اين ديدگاه را قبول داريد؟
كساني كه براي برجام اعلام دلواپسي مي كنند، شناخت مناسبي از صحبنه اقتصادي بين المللي ندارند. براي اجراي يك تفاهم نامه بين المللي نياز به زمان است. اگر اين جماعت دلواپس يكبار با مشكلات تحريم ها از نزديك مواجه مي شدند، اينگونه ظهار نظر نمي كردند. بايد به دولت زمان داد تا برنامه هايش را اجرا كند.
س: تعدا زيادي از پرسش ها يما باقي مانده كه به فرصت ديگري موكول ميكنيم. ممنون از اين فرصتي كه براي گفتگو در اختيار تعادل قرار داديد.

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید:

راهکارهای مدیریتی که صنایع را پربازده می کنند. روزنامه صمت 94/1/17

بهروز فروتن از مدیران با سابقه صنعتی کشورمان اعتقاد به این اصل دارد و در این زمینه به صمت گفت: مدیریت در یک محیط صنعتی یعنی مدارا کردن، به این معنی که برای بالا بردن سطح و کیفیت تولید و افزایش ارزش افزوده کار باید روابط عاطفی و فرهنگی مدیر با نیروی انسانی برقرار باشد چرا که موفقیت یک محیط صنعتی از گذر منابع انسانی فراهم می شود . از این رو باید مدیر صنعتی برای تجهیز نیروی انسانی ، آموزش را در محیط کار برای کارکنان در دسترس قراردهد تا جایی که این آموزش زمینه ایجاد شغلهای گوناگون را در آینده فراهم سازد. این مهم زمانی بیشتر به چشم می آید که یک مدیر صنعتی بداند مهندسان و تکنسینهای به کار گمارده شده در کارگاه و کارخانه وی در دانسته های خود کمتر آموخته های علمی دارند. مدیران صنعتی باید بتوانند این کم کاری دانشگاهها را جبران کنند.البته اگر دانشگاهها مهارت آموزی را در کنار تئوریهای فنی قرار می دادند شاید صاحبان صنایع به دنبال نیروی کار با تجربه نمی رفتند با این همه دمدیریت صنعتی باید در برخورد با نیروی کار توانایی تغییر و معماری در صحنه را داشته باشد. به عبارتی با دیدگاه آینده نگرانه نسبت به شرایط تولیدی در صنعت مربوطه خود، آموزش حین کار را نیز برای منابع انسانی برگزار کنند.
سخنان فروتن هرچند ساده به نظر می رسد اما در عمل و برای مدیران صنعتی شاید اندکی سخت باشد. از آنجا که یک مدیر صنعتی حتی اگر از دانش و خلاقیت برخوردار باشد و هزینه های مالی برای افزایش و به روز شدن تولیدات خود کند بطور معمول ممکن است در مدیریت نیروی کار نتواند تمام و کمال، نگاه جامع داشته باشد.

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید:

بی آبی بهانه است کشاورزان عاشق ایران هستند روزنامه فرصت امروز94/7/7

بی آبی بهانه است
کشاورزان عاشق ایران هستند

مولود غلامی
بهروز فروتن، مشاور عالی کانون صنایع غذایی و بنیانگزار صنایع غذایی بهروز، در گفت و گو با فرصت امروز از ناملایمات و موانعی که بر سر راه تولیدکنندگان قرار دارد، سخن می گوید. وی با همه این دشواری ها اما آینده و افق راه صنعت غذایی کشور را روشن می داند. این کارشناس پیشکسوت و به اصطلاح استخوان خرد کرده صنعت کشور، تکیه بر اقتصاد کشاورزی و گسترش صنایع غذایی را یکی از پایه های اصلی اقتصاد معرفی می کند. فروتن نیاز اصلی کشور در بحبوحه کنونی را وجود مدیرانی عاقل و دلسوز دانسته و بر این موضوع تاکید فراوان دارد.این گفت و گو را می خوانید.

صنایع غذایی از یک سو با فشارهای اقتصادی همراه است و از سوی دیگر کاهش توان مالی مصرف کننده را تحمل می کند. در این تنگنا آیا امیدی به ارتقا دارید؟ چه وضعیتی برای این صنعت پیش بینی می کنید؟
پاسخ من این است؛ همان گونه که در مرداب هم می تواند گل بروید در سخت ترین شرایط نیز امیدواری هایی وجود دارد. در تشکیلات صنعتغذایی کشور گاهی از این ناملایمات هست و ما بارها این گرداب و مرداب را دیده ایم اما می خواهیم به سلامت از آن بگذریم.
آمارها و گزارش ها شرایط مطلوب و خوبی برای تولیدات کشور نشان نمی دهند. در این زمینه چه نظری دارید؟
آمارهایی که می دهند خلاف واقع نیست اما به موجبشرایط فعلی و در بهترین حالت، وضعیت مناسبی نداشته‌ایم. تنها امیدواری ما در این صنعت تکیه بر اقتصاد کشاورزی و تولید محصولات کشاورزی است. اگر این امیدواری که تنها نشانه بقای اقتصاد کشور در صنعت غذا و کشاورزی است، از دست برود واین موقعیترا در نیابیم، دیگر نباید به بقا امیدوار باشیم . درصنایع دیگر مانند صنعت فلزی هم وضعیت خوبی نداریمو امکانات دیگری هم در اختیار ما نیست. حال اگر از کشاورزی هم ناامید شویم که باید تولید و اقتصاد را درکشور تعطیل کنیم.
با این سخنان، شما مزیت اقتصاد ما را در کشاورزی و صنایع غذایی می دانید در حالی که چالش های زیادی فراروی کشاورزان است. نظر شما چیست؟
کشور زمانی از تک محصولی در نفت خارج می شود که بتواند روی پایه های زمین خودش یعنی کشاورزی و اندیشه ها استوار شود و قد علم کند. بی تردید در این قضیه مبارزه هست، چالش هست، ناامیدی برای مان ایجاد می کنند، هیجان های کاذب ایجاد می کنند تا واقعیت ها را ندانیم اما باید استوار و امیدوار باشیم.
در بخش کشاورزی و صنایع غذایی ما هنوز اول راه هستیم و در اولین گام نباید عقب بنشینیم. در کوره راه ها باید راه خودمان را پیدا کنیم چنانچه در 30 تا 40 سال گذشته راه مان را یافته ایم. اکنون وضعیت در حال بهتر شدن است. دنیا هم منتظر ما نمی ماند تا به آنها برسیم. قطار سریع السیر پیشرفت به راه خودش ادامه می دهد. این ما هستیم که باید به حرکت مان شتاب بدهیم و به قطار توسعه برسیم.
با بحران کم آبی و خشکسالی هایی که در آن قرار داریم، چه می کنید؟
شوربختانه عده ای همواره بحث بحران آب را به میان می کشند. بی تردید باید بگویم که ما در کشور هیچ بحران آبی نداریم بلکه خودمان داریم بحران را ایجاد می کنیم. ما تنها 7 درصد از منابع آبی کشور را در بخش شرب و صنعت مصرف می کنیم و باید در 93 درصد دیگر، منابع را مدیریت کنیم. چون نمی خواهیم آن را مدیریت کنیم، خودمان را از زیر بار مسئولیت می رهیم و حاضر می شویم تنها مایه عزت و غرور کشورمان را که استفاده از منابع کشاورزی است واگذار کنیم و البته به واردات بپردازیم. این غلط است.
کشور را به بهانه نبودن آب داریم از دست می دهیم و منافع ملی را به خطر می اندازیم. ما آب داریم مدیریت منابع نداریم. 6 هزار سال پیش در یزد آبیاری قطره ای با کوزه انجام می شد اما حالا می گوییم که آب نداریم. آیا می شود این توجیهات را پذیرفت؟ مدیریت آب چیزی نیست که از خارج وارد کنیم. در امریکا میلیون ها گوی سیاه را روی دریاچه در پشت سدها ریختند تا جلو تبخیر آب را بگیرند اما ما نمی توانیم چنین کارهایی را بکینم؟! باید به کشاورزان مان بگوییم که آب را درست و بهینه مصرف کنند.
مدیریت منابع آبی در دست کشاورزان نیست و دولتی است!
درست است. شوربختانه سردمداران متفکر کشور ما در بخش آب فکر می کنند که این مساله شوخی است. اگر مملکتی باقی بماند با آب باقی می ماند. ما آب داریم به شرط اینکه درست مدیریت شود.
بنابراین در صورت مدیریت منابع درست، شما افق صنایع غذایی و کشاورزی کشور را روشن می بینید؟
در زمینه کشاورزی و صنایع غذایی به شما نوید می دهم با همین میزان آب، تولید ما در دهه آینده از 100 میلیون تن به 300 میلیون تن در سالبرسد.البته اگر به درستی مدیریت شودبا همین منابع می توانیم 400 میلیون نفر جمعیت را در دنیا تغذیه کنیم. نمی دانم چرا عده ای همواره تلاش دارند تا وضعیت کشور را بیمار جلوه دهند؟ چرا باید تمارض کرده و خودمان را تحقیر کنیم که دیگران به ما خرده بگیرند که شما آب ندارید؟!
در چنین شرایطی چه راهکارهایی ارایه می دهید؟
به اعتقاد من باید ابتدا از روستاها شروع کنیم و دهیاران را آموزش دهیم و آنها هم آموخته های خود را به کشاورزان انتقال دهند. کشاورزان ما عاشق ایران هستند و اگر بدانند که چگونه و از چه راهی می توانند آب را بهینه مصرف کنند، آن را هدر نمی دهند. آب در فرهنگ ما تقدس دارد و این تقدس از بین نمی رود. نه ایران فروشی است و نه این تقدس ها.
در خصوص تخلف هایی که در برخی صنایع غذایی اتفاق می افتد چه نظری دارید؟
این روزها مردم ما وقتی یک برند را می شناسند یعنی اخلاق را می شناسند. اخلاق هزینه دارد. یک روزی ما برای محصول و کیفیت هزینه می کردیم. کیفیت یعنی اعتبار برند که با 5 یا 10 بسته محصول خراب نمی شود و باید اخلاق اجتماعی، حرفه ای و اقتصادی سرلوحه شود. یک روزی ما مهر استاندارد را نمی شناختیمامروز نشان های استاندارد مختلف نیز شناخته شده هستند و بخش اصلی کار شده اند. اکنون باید به هویت شناسی برندها بپردازیم. اگر می خواهیم در دنیا بمانیم باید برند داشته باشیم. درها بسته نیست ما نیز درها را به روی خود نبندیم.
بی تردید برندهای قوی ما توانایی های زیادی در تولید محصولات با کیفیت دارند که باید با مدیریت درست این توانایی را به عمل رساند. در این صورت می توانیم در دنیا هم مطرح شویم اگر مدیریت دلسوز و عاقل داشته باشیم. ما در کشور چیزی کم نداریم جز مدیرانی عاقل و دلسوز که با مدیریت حضورشان را اعلام کنند نه با ریاست‌شان. در این صورت می توانیم از این بحران به سلامت گذر کنیم. باید چاره ای بیندیشیم که چگونه از وضعیت به وجود آمده به سلامت عبور کنیم.
آیا صنایع ما توانایی رقابت با برندهای جهانی بزرگ را دارند؟
در دورانی که به پساتحریم شناخته شده، اگر برندهای مابخواهند در ایران و جهان بمانند باید با برندهای بزرگ جهانی جویند شوند و همکاری کنند. ما تولیدکنندگانی در صنایع غذایی داریم که کیفیت و وسعت دارندو با جویند شدن با برندهای معروف بین المللی می توانند موفقیت های جهانی به دست آورند. دنیا تنها یک دهکده کوچک جهانی است.

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید:

تخریب کنندگان پنهان در پشت مسئولان کسی با بخش خصوصی سر همکاری ندارد94/7/19

یادداشت
تخریب کنندگان پنهان در پشت مسئولان
کسی با بخش خصوصی سر همکاری ندارد
بهروز فروتن
مشاور عالی کانون صنایع غذایی و بنیانگذار صنایع غذایی بهروز

موضوع تخلف تازگی ندارد و در همه صنایع، خواسته یا ناخواستهممکن است اتفاق بیفتد اما در صنعت غذا به دلیل حساسیتی که دارد، بیشتر نمود پیدا می کند. گاهی مواقع نیز عده ای این موضوع را بزرگ نمایی می کنند و این به زیان همه است.
تجربه 40 ساله من نشان می دهد که برخی می خواهند تلاش و زحمات تولیدکنندگان ما را تخریب و عرصه را بر صنایع تولیدی کشور تنگ کنند و تولیدکنندگان بزرگ ما را از میدان بیرون ببرند. شوربختانه این تنگ نظری ها و بزرگ نمایی ها در صنایع غذایی کشور بیشتر مشهود است.
در چنین شرایطی دو نکته اساسی و مهم را به عنوان توصیه یاد آور می شوم؛ نخست آن که صنایع تولیدی کشور باید به خواسته مشروع و البته به حق جامعه مبنی بر تولید محصولات با کیفیت اهمیت بدهند. نکته دوم نیز مربوط به مسئولان و مقامات دولتی است که باید به بخش خصوصی و تولیدکنندگان داخلی کمک کنند تا از بار مشکلات تولید کم شود.
موضوعی که این روزها صنایع غذایی و آشامیدنی ما را با مشکلاتی مواجه کرده، مربوط به آب های بسته بندی است. شاید برخی صنعت آب را ساده گرفته اند و فکر می کنند مسایل این صنعت مانند آب خوردن آسان است اما چنین نیست. گر چه برندی مانند دماوند در تولید کنترل های لازم را انجام می دهد اما ممکن است در زمان محدودی ایراداتی پیش آید که با کنترل کیفی برطرف می شود.
شوربختانه در هفته های اخیر شاهد بوده ایم که عده ای با بزرگ نمایی می خواهند جلو تولید برند شناخته شده و بین المللی ما را در صنعت آب های بسته بندی بگیرند و البته این بلایی است که در سال های اخیر بر سر بسیاری از برندهای معروف صنایع غذایی نیز آمده است.
و باز هم شوربختانهعوامل این تخریب ها پشت دستگاه های نظارتی و مسئولان وزارت بهداشت پنهان شده اند. این ها کسانی هستند که از تحریم ها لذت می برند و در پی سودجویی های نامشروع و سرشار خود می گردند.
صنایع غذایی برای سروسامان دادن به این اوضاع تلاش های زیادی کرده اما کسی سر همکاری با صنایع و بخش خصوصی را ندارد. بر همین اساس طرح بسیار کاملی در زمینه بهبود و سلامت غذا را به وزیر بهداشت و رییس جمهوری ارایه دادیم که نیاز به هیچ بودجه دولتی ندارد اما به دلایل واهی این طرح را مسکوت گذاشتند و سربسته به ما گفتند که این جزو وظایف وزارت بهداشت نیست! این طرح 700 هزار مرکز خوراک کشور از صنایع غذایی و آشامیدنی، رستوران ها، فست فودها، سوپرمارکت ها و تمامی مراکزی که به خوراک مربوط است را زیر پوشش می گیرد. توضیحات کامل این طرح را در آتی بیان خواهم کرد. امیدواریم مسئولان به آن التفات بیشتری نشان دهند.

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید:

تولید حرفه ای داریم اما اخلاق حرفه ای نداریم. فود پرس دوشنبه 8 تیرماه 94

دو شنبه 8 تير ماه 1394 ساعت 9:19
Share
بهروز فروتن
تولید حرفه‌ای داریم اما اخلاق حرفه‌ای نداریم

بهروز فروتن – مشاور عالی کانون انجمنهای صنایع غذایی و بنیان‌گزار صنایع غذایی بهروز

موضوع تقلب در صنایع غذایی و صنعت آبلیمو تازگی ندارد و مختص دیروز و امروز نیست. اصولا این داستان واحدهای تولیدیِ دارای پروانه و استانداردی است که با نظارت‌های قانونی نمی‌توانند به صورت آشکارا تقلب کنند و دور از چشم ناظران وزارت بهداشت و سازمان استاندارد، دست به تقلب و تخلف می‌زنند. البته این اتفاق بجز صنعت آبلیمو ممکن است در سایر بخش‌های صنایع عذایی و حتی صنف‌ها و صنایع دیگر نیز بیفتد. اینبستگی به فرهنگ، علم و اخلاق افراد و تولیدکنندگان دارد.

شوربختانه برخی از تولیدکنندگان ما کاسبکارانه رفتارمی‌کنند و بدون رعایت اصول اخلاقی و فرهنگی، تقلب را هم چاشنی محصولات‌شان می‌کنند. مانند کسانی که ربا می‌خورند، رشوه می‌گیرند و سایر سواستفاده‌های اخلاقیرا در جامعه رواج می‌دهند. در سوی دیگر نیز تولیدکنندگان پاکدست و با شرفی هستند که می‌خواهند با تولید محصولات سالم و بهداشتی، نام و اعتبارشان را باافتخار در جامعه بلندآوازه کنند. در مقابل گروه نخست که همه جا و در هر زمان ممکن است حضور داشته باشند، باید جلو تخلف‌هایشان را گرفت و اجازه سواستفاده به آنها نداد. گرچه وزارت بهداشت حامی منافع تولیدکنندگانی است که قوانین را رعایت می‌کنند اما دستگاه‌های نظارتی نیز خود از این مشکلات و مسایل مبرا نیستند. گاهی نیز کار از دست‌شان در می رود و در نظارت‌ها خطاهایی و اشتباهاتی به وجود می‌آید.

به هر روی، وقتی تقلبی در صنایع غذایی صورت می‌گیرد،تقلب از برند یا مهر استاندارد و مجوز بهداشت است و این حتما به معنای تخلف دستگاه‌های نظارتی و یا ناظران وزارت بهداشت و سازمان استاندارد نیست. در صنعت غذا بیشتر از آرم و نشان این سازمان‌ها سواستفاده می‌کنند. اما ناظران هم مصون و معصوم نیستند. همان‌گونه که در هر حرفه‌ای سواستفاده‌ و تخلف‌ها وجود دارد، در این حرفه نیز وجود تخلف دور از ذهن نیست.

به باور من، در جامعه‌ای که پایه‌های آن بر مبنای علم،دانش و فرهنگ بنا شده باشد، کمتر تخلف و بی‌اخلاقیانجام می‌شود. عده‌ای تنها کار حرفه‌ای انجام می‌دهند اما اخلاق حرفه‌ای ندارند و در کارشان تقلب و سواستفاده می‌کنند. این مشکل در خانواده، آموزش و پرورش، نهادهای آموزشی و دانشگاه‌ها، پزشکان، صنایع،سازمان‌ها و تمامی بخش‌های جامعه وجود دارد و قابل مشاهده است. بنابراین اگر بتوانیم اخلاق حرفه‌ای را در هر صنف، دسته و رده‌ای که هستیم رعایت کنیم، نیاز چندانی به نظارت‌ها نداریم.

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | پاسخ دهید: